Over het punt waarop je voelt: zo wil ik het niet meer

Soms is er niet één groot moment.

Maar een stapeling van kleine momenten
waarin je voelt:

zo wil ik het niet langer.

Je gaat door.
Je doet wat nodig is.
Maar ergens knaagt het.

Niet omdat je niet weet dat er iets moet veranderen.
Maar omdat het lastig is
om daar alleen doorheen te bewegen.

Soms helpt het
als iemand oordeelloos met je meekijkt.

Previous
Previous

Over wachten tot het zeker voelt

Next
Next

Over grenzen