Over voelen wat je eigenlijk al wist

Soms weet je iets al heel lang.

Dat een situatie niet meer klopt.
Dat je over je grens gaat.
Dat je jezelf ergens bent kwijtgeraakt.

En toch verandert er niets.

Niet omdat je het niet begrijpt.
Maar omdat iets pas echt in beweging komt
als je het niet alleen denkt,
maar ook durft te voelen.

En dat laatste
is vaak het spannendst.

Want voelen vraagt vertragen.
Eerlijk zijn.
En stoppen met weg bewegen van wat er eigenlijk al is.

Pas dan ontstaat ruimte
voor iets nieuws.